| REYHANLININ AŞİRET YAPISI |
|
|
|
| Yazarlar - A. Hüseyin ABAY |
|
Benim aşiretim senin aşiretini döver. Çocukların kendi aralarında benim babam senin babanı döver gibi iddiada bulunmaları gibi bir mizansen. Yıllardır süregelen bir birliktelik ve aşiret kültürünün Reyhanlımıza kattığı müspet ve menfi yönleri neler. Aşiret demek belli bir kökenden gelip kendilerine göre gelenek ve görenekleri olan büyük aile topluluğudur. Aşiret türünde saygı, sevgi, insanlara yardımcı olma, büyüklerin sözünü dinleme, kötülüklerin karşısında durma, iyiliklerin destekçisi olma ön plandadır. Günümüzde maalesef kendi kişisel çıkarları için bazı kişi ve gruplar bu güzel birlikteliğin arasına nifak sokmakta ve huzursuzluk yaratmaktalar. Aşiretlerde bir renkler mozaiğidir. Her renk önemlidir, her rengin kendine göre güzelliği vardır, hiçbir renk diğerinden önemli değildir. Bizlere değer katan, bizi iyi insan yapan yönlerimiz maddi değil manevi yönlerimizdir. Manevi yönlerimiz bizim rengimizdir. İnsanlarda öyledir, herkes eşit doğar ve doğru tercihler yapıp doğru yaşadıktan sonra hiç kimse diğerinden üstün değildir. Bir kişiyi veya bir topluluğu değerlendirirken de önce ona insan boyutuyla bakmak gerekir. Çünkü hepimiz insan olarak geldik ve asıl başarı doğru ve düzgün bir insan olarak yaşayabilme gücüne ulaşmaktır. Mal- mülk, mevki-makam iyi bir insan olmak için yeterli olmaz, sadece zengin biri olmamızı veya makam sahibi olmamızı sağlar. Ama asıl önemli olan insan olma ve toplumsal değerlere sahip çıkmaktır. Kişinin yapmış olduğu yanlış karşısında tüm toplumu yargılamanın hiçbir geçerli yanı yoktur. Bunun yanında da yapılan yanlış karşısında onu savunmanın, ona sahiplenmenin topluma vermiş olduğu zararı görmemenin de doğru bir mantığı yoktur. İnsanlarımız hızlı bir şekilde paraya ve güce kavuştuklarında bu onlara yetmiyor, bu para ve gücün üstünlüğünü başkalarına göstermek arayışına giriyorlar. Bu para ve güç ile başkalarından farklı olduklarını sergilemekten hoşlanıyorlar. Açık anlatımıyla kim olduklarını unutuyorlar. Aşiret kültürünü yaşamak bir nevi kötülüklerden arınmak demektir.Sosyal yapının yozlaştığı günümüzde yitirilen değer yargıları kapanmaz yaralar haline gelmiştir. Birlikte yaşama olgusu yerini kıskançlığa, birbirini çekememeye, husumete, rant kavgasına bırakmış, alabildiğine problemler artmıştır. Geçmişten günümüze kadar süregelen adetler yerini tele vole kültürüne bırakmış, yozlaşmanın önüne geçilemez duruma gelinmiştir.Batı kültürünün bizim kültürümüzle bağdaşan hiçbir yanı yoktur. Buna rağmen bizim yeni yetişen neslimiz onu örnek almakta ve o kültürün bizim gelenek ve göreneklerimize uymayan yapısından dolayı aşiret kültürünün yok olmasına neden olmaktadırlar. Sözün özü bu güzel renkler mozaiğinin birlik ve beraberlik içinde yıllardır süren birlikteliğine zarar gelmemesi için mücadele etme, gençlerimize ve çocuklarımıza aşiret kültürünü anlatmak ve yaşatmak olmalıdır. SAYGILARIMLA… |




