Başarılı  olmak, her  zaman  mutlu  olmak  anlamına  gelmez. Başarının sonunda  paylaşım  varsa  insan  mutlu  olur. Eğer  başarılıysanız  fakat  yanınızda  hiç  kimse  yoksa, gerçekte  başarılı  olmuş  sayılmayız. Yaşamımız  boyunca  ne  yaparsak  yapalım, asla  tek  başımıza  hiçbir  anlam  ifade  etmeyiz. Mutlaka  birilerine  ihtiyacımız  olacaktır. Yaşamın  anlamı  olması  için  yapılanların  karşısında  toplumun takdiri  ve  ilgisi  başarı  için  birinci  kuraldır.

   Bir  satıcıysanız  müşteriye, öğretmenseniz  öğrenciye, siyasetçiyseniz  seçmene, herhangi  bir  kuruluşun  başkanızsanız  kuruluşun  üyelerine  ihtiyacınız  vardır. Ama  bu  süreç  içerisinde  insanların  karşılıklı  olarak  iletişimlerinde  esas  olan  paylaşımdır, güvendir, dürüstlüktür, saygınlıktır. İnsanlar  belli  bir  konuma  gelebilir  fakat  geldiği  konumun  hakkını  vermelidir. İnsanın  geçmişi  onun  kişiliğini  ele  verir. Toplum  olarak  kişi  hakkında   değerlendirme  yaparken değer  yargılarını  göz  önünde  bulundurmamız  gerekir.

Yaşam  bir  yolculuktur. İnsan  isterse  koşar, isterse  ağır  adımlarla  yürür, belki de  olduğu yerde  durmak  ister. Hiç  hareket  etmeyip  ve  bulunduğumuz  yerden  etrafı  seyredebiliriz. Eğer  bunu  yaparsak, sadece  bulunduğumuz  yerdekileri  görebiliriz. Yürürsek  daha  uzaklara  gidebilir  ve  yepyeni  yerler  görebiliriz. Koşarsak  daha  kısa  zamanda  daha  çok  yer  görme  imkanımız  olur. 

            Yaşadığımız   hayatın  bir  anlamı  olması  gerekir, suya- sabuna  dokunulmadan  yaşanılan  hayatın  bir  anlamı  olur mu ? Tatlı  bir  güler yüz   göstermek, yüce Rabbimizin  bize  bahşettiği  nimetler  için  şükür  etmek, hatayı  önce  insanın  kendisinde  araması, ben  değil  biz  kavramını  ön  plana  çıkarmak  çok  zor  kavramlar  olmamalı  ve  paylaşımın  ana  unsurları  olmalıdır. Hep  beraber  mutlu  ve  huzur  dolu  yarınlara  kavuşmak  dileğiyle…