Bölge tarım bölgesi, halkımızın yüzde 60'ı  tarımla iştigal etmekte,ürünler az veya çok geliyor, çiftçimiz iyi veya kötü  bi şekilde hayatını idame ettiriyor.
 Ama iş tarımsal sulamadaki elektriğe gelince akan sular duruyor.
 Çiftçimizin yüzde 95'nin tarımsal sulamadan dolayı geçmiş borçları bulunmakta.Cepte para olsa illaki bir kısmını gider öder.Başka bölgeler gibi elektriğini kaçak yapıp kursağından haram lokmanın geçmesine müsaade etmez.  
 Çiftçimiz  geçimini bunun yanında da arazisinin yeni dönem için  ekiminin masraflarını karşılamanın derdinde. Ama gel gelelim ürününü yetiştirmek için en önemli faktör su.Elektrikleri kesilince üretim haliyle duruyor.
 Şöyle bir bakıyorum da  bu konu hakkında Reyhanlı Çukobirlik yönetiminden başka sesi çıkan hiçbir sivil toplum örgütü yok.Sanki hiç bu şehirde yaşamıyorlar,sanki tarımla iştigal etmiyorlar.
Yalnız  tarımsal elektriklide iş bitmiyor,ilçeyle ilgili tüm konulara karşı duyarsızlar.
 Eğer bir insan oturduğu koltuğun hakkını veremiyorsa o kurumun  üyelerine ve ilçe halkına karşı sorumludur.
 İlçemiz gün be gün geriye gidiyor deniliyor, işte bunun birinci derece sorumluları sivil toplum örgütleridir.
Hizmet bir tek Belediyeye endeksli olmaz.
 Belediyecilik yönünden  ilçede  hizmet var.Bunu hiç kimse inkar edemez.
 Ama bu güne kadar hangi sivil toplum örgütü Reyhanlı için bir fizibilite çalışması yaptı,ilçenin ticari ve ekonomik sorunlarını masaya yatırdı.Sivil toplum örgütleri uyumaya devam ettiği sürece bu ilçe gelişmez.
                  SAYGILARIMLA

HÜSEYİN ABAY
Rehber Gazetesi Yazı İşleri Müdürü