| KARA TREN |
 |
 |
 |
| Yazarlar - Ahmet DOKUZOĞLU |
|
Bazen ağlatırdı korkunç düdüğü Bazen neşe verirdi Bugün başka ötüyor Kara trenin düdüğü Tutturmuş düüüüt düüüüt düt Yer ayarla yardım et Çık yıkarı, bilet ver,geç yerine Tren kalktı yine Delindi manzaralar birer birer Bak görünüyor bizim eller Dağ eteğinde kalmış dumanlı Tarlasından sular akar Söğütler yemyeşil uzaktan Pamuklar allı yeşilli Çocuklar koşarken bize Bağırıyor Toroslarda tren Düüüüt düüüt düt Çık yukarı yardım et Bebeler ağlaşıyor şimdi Kiminin altı ıslanmış Kimisi meme ister Oturmuş koltuğuna bir adam Takmış gözlerini bir noktaya Ağlayacak sanki içinden Arkada bir kadın var Dayamış yüzünü pencereye Saçlarını dökmüş omzuna Düşünüyor bir şeyler içinden Tren yaklaşıyor istasyona Kalkıyor kadın ayağa Fırlayacak sanki dışarıya Bağırıyor yine tren Düüüüüt düüüüt düt Atlamıyor kadın Fakat duruyor tren Simitçiler çeviriyor etrafımızı, Kim bakar şimdi simide Yanıyorum diyeceğim Ne bilsin garipler İçten yandığımı benim Çalıştırdılar yine treni Düüüüüt düüüüt düt Dur hemşerim dikkat et Şehirde bulmuşum kendimi Hasret bu kemiriyor içimi Bakıyorum eski yerler Okul bahçesi, çiçeklik Geride kalmış anladım Beni senden eden gençlik |
