Ay karanlık,

Geceler soğuk,

Yıldızlar parça, parça gökyüzünde

Ağaçlar yapraklarını oynatmıyor,

Bakmıyor alıcı kuşlar benden yana

Bir çocuk ağlıyor sokak ortasında

Kimseler,

Kimseleri tanımıyor

Bense,

Penceremin kenarına oturmuş,

Nereye gidecek diye bakıyorum

Halbuki, biliyordum onun kimsesiz olduğunu

Sahipsiz olduğunu,

Aç olduğunu,

Susuz olduğunu,

Evsiz, yuvasız olduğunu biliyordum

Aklım sıra ;

Tanımamaya çalışıyorum

Görmemeye,

Duymamaya,

Sormamaya,

Sordurmamaya çalışıyorum

Kaç kere...

Pencereyi kapatmayı düşündüm,

Perdeleri çekmeyi,

Kulaklarımı tıkamayı düşündüm

Yazmamayı,

Okumamayı,

Görmemeyi, bilmemeyi düşündüm

Ne yaptımsa,

Beceremedim sonunda bir tanem

Bir çocuk ağlıyordu sokak ortasında,

Ve kimseler kimseleri tanımıyordu,

Açlar sofrasında...